<เกี่ยวกับภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ของกลิ่นเครื่องหอม>

​

คาริโรคุ

คาริ เลอ
ในวันขึ้นปีใหม่และโอกาสอันเป็นมงคล บางครั้งพื้นจะประดับด้วยถุงที่เรียกว่า ``คาริเรคุ'' ตาม "Okazarisho" ที่เขียนโดย doho ซึ่งรับใช้โชกุนคนที่แปดของ Yoshimasa Ashikaga ผู้สำเร็จราชการมุโรมาจิ กล่าวกันว่า ``Ichikkariroku คือการตกแต่งเสา'' มันถูกประดับด้วยเสา

กล่าวกันว่าเพื่อปัดเป่าวิญญาณชั่วร้าย ปัจจุบันใช้เป็นหนึ่งในซอง แต่ความจริงแล้วมีรากฐานมาจากอินเดีย ซึ่งกันจิน วาโจทำขึ้นในสมัยนารา ในปี 1806 (ปีที่ 2 ของ Bunka) โคโลฟอน "Kakemotsu Zuko" อธิบาย ``Kariniroku'' ว่าเป็น ``Kakemono'' ซึ่ง `` สร้างขึ้นตามความต้องการของ Jisho-in (Ashikaga Yoshimasa) นอกจากนี้ยังเป็น เรียกว่าเห็ดหลินจือ

ในสมัยก่อน พวกเขาใช้แค่ด้ายผูกคานะชิเรคุ แต่ตั้งแต่ยุคโยชิมาสะ พวกเขาก็เริ่มใส่ไว้ในถุง "มันเขียนอย่างนี้

ไม่ว่าในกรณีใด เชื่อกันว่ากองทหารรักษาการณ์ซึ่งได้รับการเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดีตั้งแต่สมัยโบราณ ค่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างและกลายเป็นของประดับพื้นซึ่งได้รับความเคารพจากพลังทางจิตวิญญาณ ภายในกระเป๋ามีถั่ว มีทั้งหมด 12 ตัว และมีการกล่าวว่าจำนวนนี้จะเพิ่มเป็น 13 ตัวในปีอธิกสุรทิน
 

คาริโรคุ
ทำเป็นรูปวงรีคล้ายผลไม้ ยาว 20 ซม. เส้นผ่านศูนย์กลาง 8 ซม. ใส่ไว้ในถุงผ้าลายชิโรโกะ/สีขาวแล้วห้อยด้วยเชือกสีแดงเครื่องมือปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายเนื่องจากแขวนอยู่บนเสาสิ่งที่เริ่มต้น

・・・ ข้อความที่ตัดตอนมาจาก "โคจิเอ็น"

ในประเทศญี่ปุ่น เมื่อมีการนำคันจิน-วาโจมาจากประเทศจีน โบราณวัตถุที่นำมาจากเกาะไหหลำจะถูกเก็บไว้ในโชโซอิน

ตั้งแต่สมัยมุโระมาจิ มีประเพณีประดับเสาในวันขึ้นปีใหม่และงานมงคลโดยมี ``คาริเรคุ'' เป็นเครื่องรางป้องกันความชั่วร้าย แต่ปัจจุบันกลายเป็นของหายากเนื่องจากหาได้ยาก

​